Final destination: Rhodos

Jaa, ‘t is zover, vandaag heb ik eindelijk het verlossende telefoontje gehad: ik ga naar Rhodos! Vanaf volgende week vrijdag stop ik m’n Spaans ergens achteraan in m’n hoofd om plaats te maken voor een heel nieuw teksballonnetje: Grieks. Te beginnen met dat onmogelijke alfabet. Al zal vooral m’n Engels erop verbeteren, vermoed ik zo.

En m’n geluk kan niet meer stuk nu ook het draadloze netwerk van m’n hotel werkt. Nuja, niet echt mijn hotel, maar wat een glimlach en een jetair-badge al niet teweeg kan brengen *grijns*. Vandaar deze, ik weet het wel, langverwachte update (al dat dagelijks surfen naar m’n blog om telkens van een kale reis terug te keren, ik kan me inbeelden dat dat niet bepaald leuk is :p). Nee, serieus, fijn dat jullie eens komen kijken hoe het met me gaat.

Hoe het met gaat, dus…wel, eigenlijk heel goed op dit moment. Ik heb eindelijk een doel en bestemming voor de komende zes maanden, dat is al een pak van m’n hart. Dat hart wordt trouwens lekker warm gehouden door al die toffe reacties van m’n vrienden en familie in België, echt fijn om te weten dat jullie achter me staan:) Ik word uiteraard gelukkig van het zonnige weertje hier, en de vrolijke vakantiesfeer die in het hotel rondzweeft draagt daar ook wel toe bij. ‘k Heb nu al verschillende hotels van binnenin kunnen bewonderen (vaak het restaurant dan) en ik besef dat ik heel goed terecht ben gekomen in het Orient hotel. Heel de grupotel-keten is echt prima qua service, maaltijden en kamers (voor diegenen die ooit naar Mallorca zouden willen komen…).

Vorige week donderdag had ik een beetje pech met het weer voor de eilandtour (hier en daar bewolkt, en ja zelfs winderig, stel u voor). Niettemin was het een mooie excursie, ware het niet dat we een beetje te veel onderweg waren (bus, boot, tram,treintje) en iets te weinig de kans hadden om van de omgeving te genieten. k’Heb Inca mogen bewonderen (nee niet het legendarische Inca, wel het Inca met de lederwinkels) en dan eigenlijk vooral (niet vrijwillig) die lederwinkel, Sa Calobra met de Torreinte de Pareis (een kloof waar je je zo in het tijdperk der dinosauriërs waagt), de baaitjes richting Port de Soller, Port de Soller zelf (in drie minuten), Soller (mooi, een beetje Frans aandoend stadje) en niet te vergeten het Formentor-gebergte (dat, eerlijk waar, echt de moeite waard is). Dit alles begeleid door een, verassing!, Duitse gids. die ik verbazingwekkend genoeg verdacht goed verstond, al kan ik zelf nog steeds geen behoorlijke Duitse zin uitkramen.

De dagen erna heb ik geluisterd en vooral enorm veeeel vragen gesteld. En ik voel dat ik het een beetje onder de knie begin te krijgen. Het kriebelt om zelf eens een infomeeting te geven, of een ‘buspraatje’, of om de kudde toeristen die van de bagageband komt in de juiste richting te leiden. Al blijft er natuurlijk wel die onzekerheid dat ik essentiële dingen vergeet te zeggen, of ronduit onzin verkoop. Dat hoort erbij, veronderstel ik. Vandaag heb ik trouwens heel het Jetair-computersysteem uitgelegd gekregen: het klonk vrij gecompliceerd maar zit zeer logisch en handig ineen dus ik denk dat ook dat systeem over enkele weken geen geheimen meer voor me zal hebben. En dan nu maar hopen dat de klanten m’n excursies willen kopen! Jup, ‘klanten’, hier spreekt men niet over ‘gasten’:p Benieuwd of ik die verkoopster in me heb (en dan heb ik het niet over vleeswaren).

Ik kijk al uit naar donderdag, dan heb ik m’n eerste (en meteen ook enigste) vrije dag hier op het eiland. Ik denk dat ik de bus naar Palma op spring om het oude centrum eens een bezoekje te brengen, dat is naar het schijnt echt wel de moeite waard. De winkelstraat, net daarnaast, trouwens ook…naar men zegt:) ‘k Heb wel zin om eindelijk eens de toerist uit te hangen hier in Mallorca. Daar heb ik tot nog toe de kans niet toe gehad (nee, mensen, ik ben nog geen tikkeltje getinter dan toen ik hier aankwam, dat hoef je dus echt niet meer te vragen:)).

Ik hoop m’n uitleg binnenkort ook van foto’s te voorzien, maar voorlopig gaan jullie het hiermee moeten doen…best leefbaar voor iedereen, toch?

Hopelijk tot in Rhodos!

Kim

~ door kimgoesjetair op april 15, 2008.