Rhodos part I a.k.a. de blog die eeuwig op zich liet wachten

Zo,

nu ik de uitbater van de Blue Palm into wireless internet heb weten praten hoop ik de virtuele regio weer wat meer te kunnen bezoeken. En dat vieren we dan maar meteen met een blogbericht, voor diegenen die toch nog de moed hebben af en toe is te komen kijken.

Eerst en vooral het antwoord op de eeuwige vraag: met mij gaat het goed:) Prima zelfs. Ik heb het de laatste weken ongelooflijk druk gehad maar in het hoogseizoen blijkt mijn zone opmerkelijk minder bookings te verwerken. Gezinnen trekken natuurlijk liever naar de grote all-in hotels en laten mijn kleine stadshotels lekker links liggen, jammer maar helaas. Want nu moet het toch wel lukken dat het (overigens prachtige) Rhodos-stad gedeelte mijn zone is. Ik verkocht als een trein, maar die verkoop gaat nu spijtig genoeg de dieperik in. Ochja, dat wordt uiteraard ruimschoots gecompenseerd door m’n fijne collega’s hier.

Ik zoef hier ondertussen met m’n scootertje elke dag op en neer tussen Ixia en Rhodos stad, langs een prachtige kustlijn met Turkije aan de horizon…ik kon me geen mooiere omgeving wensen. Het appartementje waarin ik woon is behoorlijk mini, maar that makes two of us, dus geen probleem. Al kan ik niet meer dan twee bezoekers tegelijkertijd verwerken, vrees ik. Heb m’n ouders al op bezoek gehad, natuurlijk heel fijn om die nog eens terug te zien, en een weekje later ons Stefanie, die der volgens mij evenveel van genoten heeft als mij. Al is dat natuurlijk niet makkelijk met mijn werkschema:

Overdag van maandag tot zaterdag werken, zondag uitslapen en kleren wassen en slapen en kuisen en slapen en de afwas doen en slapen. En af en toe keer weggaan natuurlijk, het niet-slapen en werken hebben ze mij bij mise-en-place al mooi aangeleerd en kan ik hier à volonté toepassen. Rhodos is een heerlijke plek om uit te gaan, vorige week nog ben ik naar Lindos geweest (prachtig schiereilandje met een acropolis bovenaan en allemaal kleine witte blokhuisjes op de heuvel). Daar was er een club, the amfitheatre, heeeerlijk. Volledig openlucht, lekkere muziek, fijn gezelschap en een adembenemend zicht. Wat kan een mens nog meer wensen?

Meer tijd misschien, want ik moet er alweer vandoor…Maar geen nood, deze keer komt het vervolg sneller!

Zonnige groeten uit Rhodos…en een zwoele knuffel voor diegenen die dat wensen :)

~ door kimgoesjetair op juli 2, 2008.